Author Archives: esmeralda

Is this the real life…?

Zaterdag 29 september was ik al vroeg uit de veren. Het was Boek10-dag! Deze vierde editie was tot nog toe de meest bijzondere, voor mij. Dit was namelijk de editie waarin mijn boek Ordo Entia | Openbaring verscheen. Het vreemde was, ik had vrijwel geen last van zenuwen. Met mijn mooie jurk in mijn tas en rood gestifte lippen, besteeg ik mijn fiets. Aangekomen bij schouwburg Het Park, kleedde ik me om en was ik klaar voor de dag.
Dat dacht ik in elk geval. Het bleek lastig om me niet te bemoeien met organisatorische zaken. Dit was dan ook het eerste Boek10 evenement waarbij ik niet achter de schermen rondliep en me overal tegenaan bemoeide. Gelukkig begon ons programma al snel en kon ik me bezighouden. Tegen de tijd dat de eerste pauze zich aandiende, was ik eraan gewend me niet te bemoeien met dingen die niets met mijn boek te maken hadden. Het was moeilijk in het begin, maar uiteindelijk heerlijk stressloos.
Ik heb me mogen laten onderdompelen in een heerlijke fantasie; de fantasie dat ik daadwerkelijk schrijver ben. Nee, het is geen fantasie, het is werkelijkheid. Een vreemd soort werkelijkheid, het voelt nog niet echt. Mensen die jouw boek willen kopen, lezen en er zelfs een handtekening in willen van ‘little old me’. Het lijkt een schilderij van Dalí. Net zo kleurrijk, net zo surrealistisch.

De dag erna mocht ik me weer wentelen in diezelfde bizarre werkelijkheid. Er stond een boekpresentatie gepland in de Cellebroederspoort in Kampen. De regie van deze dag lag volledig in mijn eigen handen. Wat stiekem een fijn gevoel gaf, ik wist precies wat er wanneer moest gebeuren. Ook deze dag heb ik meerdere exemplaren van mijn boek mogen signeren. Vreemd, maar wat heerlijk dat mijn boek zo goed ontvangen wordt.

Vlinders in de herfst

Terwijl de regen de ruiten geselt, de wind door de bomen fluit en de wolken aan de hemel voorbij razen, branden tientallen kaarsjes om me heen. Voor het eerst in maanden gun ik mezelf de tijd om te zitten en te schrijven. Het is alsof de omslag in het weer een omslag in mijn hoofd veroorzaakt.
Niets is minder waar, die omslag heeft alles te maken met hoe mijn zomer eruit zag.
Als eerste ben ik een newly-wed. Twee weken geleden gaven mijn lief en ik elkaar het ja-woord. Het organiseren van dit prachtige feest heeft mijn gedachten de afgelopen tijd beheerst. Niet dat ik de perfecte trouwdag wilde, maar ik wilde wel kunnen terugkijken op een mooie dag.
Daarnaast komt over een week mijn eerste boek uit. Ordo Entia | Openbaring heeft het beetje ruimte dat ik nog in mijn hoofd had opgeslokt. Redigeren, marketen, redigeren, regelen, redigeren. En hopelijk met succes. De digitale proefdruk vond ik fantastisch! En nee, ik ben helemaal niet bevooroordeeld (Ja, dat ben ik wel, maar dat geef ik natuurlijk niet toe).
Nog een weekje met vlinders in mijn buik. Nog eventjes genieten van het gefladder dat ik de hele zomer heb gevoeld. De vleugelslagen zijn inmiddels kalm genoeg om tijdelijk te negeren en nieuwe dingen te schrijven. Op naar de volgende lading vlinders, op naar nieuwe avonturen. Maar eerst dit avontuur afronden.

Going for the hattrick

Wie mij op social media volgt, kan het niet ontgaan zijn; 29 september verschijnt mijn debuut Ordo Entia | Openbaring. Daar ben ik uiteraard erg trots op en ik kan niet wachten tot het zover is. Wat je wellicht wél ontgaan is, is het feit dat 29 september ook de verhalenbundel ‘Aangenaam’ verschijnt. Deze verhalenbundel bestaat uit verhalen van Godijn Publishing-schrijvers, een kennismaking met hun schrijfstijl. Mijn verhaal ‘Omsluierd’ beslaat enkele van de pagina’s in deze bonte bundel.
Ik kan dus met zekerheid zeggen dat 29 september twee boeken verschijnen met mijn naam erop. Maar ik ga voor de hattrick. Drie boeken op dezelfde dag lanceren. Is het mogelijk? Misschien. Sinds 16 juli ben ik in elk geval een stapje dichterbij. Mijn naam prijkt tussen de longlist-schrijvers van ‘Grijze klevers’. Een verhalenwedstijd uitgegeven door Godijn Publishing, gekoppeld aan het Boek10-evenement. Van de vijftig longlist-verhalen, komen er vijfentwintig in de bundel. De shortlist, zo te zeggen. De helft van de longlist komt in de bundel, in mijn hoofd betekent dat dat ik vijftig procent kans heb op de hattrick.

29 september wordt het duidelijk, wel of geen hattrick. Wel of niet in de bundel ‘Grijze klevers’.

Peentjes zweten

Nog 89 nachtjes slapen, dan is de feestelijke lancering van Ordo Entia | Openbaring. Dat klinkt nog ver weg, maar toch zweet ik al peentjes. Dat heeft deels te maken met de temperatuur van vandaag, maar vooral met mijn karakter. Want hoewel ik volledig achter mijn boek sta en overtuigd ben van mijn kunnen als schrijver, zit er een stemmetje in mijn achterhoofd die zegt: “Je boek is slecht. Niemand leest het. De enkeling die het wel leest, vindt het stom.”
“Weet je wat pas stom is, stemmetje? Jij!”
“Maar je hebt stevige redactie gekregen. Je hele tekst zag rood.”
“Ja, stemmetje, dat weet ik. Allemaal suggesties om mijn verhaal beter te maken. Een frisse blik die foutjes ziet, waar ik overheen lees.”
De stem zwijgt, lang genoeg om vol goede moed te beginnen met de verwerking van de redactie.
“Als je zo zeker van jezelf bent, waarom worden je vingers steeds klammer op je toetsenbord?”
Met een zucht zet ik het raam in mijn werkkamer wagenwijd open.
“Omdat het te warm is om zo hard te werken!”